10000528   @didgah.tv5 
شناسایی و حذف رفتارهای منفی

 «دیوید پریماک» -روان‌شناس و پژوهشگر- پی برد که می‌توان از رفتار هایی که فراوانی زیادی دارند (فعالیت‌های لذت‌بخش)، برای تقویت رفتار هایی که فراوانی کم‌تری دارند، استفاده کرد. به عنوان نمونه، کودکان حاضرند برای دستیابی به چیزهایی که می‌خواهند برای نمونه تماشای تلویزیون یا بازی با اسباب‌بازی‌های‌شان کارهایی را انجام دهند که خیلی هم به انجام آن‌ها تمایل ندارند.

این قضیه به «اصل پریماک» معروف است. این، حقیقی ساده اما نیرومند است که اگر شما با فرزندان‌تان شرط کنید که تنها در صورتی می‌توانند به چیزهایی که می‌خواهند، دست یابند که از رفتار مشخصی پیروی کنند؛ آنگاه آنان مجاب خواهند شد که رفتارهای مورد نظر شما را انجام دهند. مزیت اصلی این روش، این است که شما می‌توانید از یکی از رفتارهای مورد علاقه‌ی کودک، برای تقویت استفاده کنید و لازم نیست به دنبال تقویت‌کننده‌های ملموس دیگری مانند پول یا اسباب‌بازی باشید.

البته برای آن که در استفاده از این روش، موفق باشید، باید رفتارهایی که می‌توانید از آن‌ها به عنوان «تقویت‌کننده» استفاده کنید را شناسایی و مشخص کنید. اگر رفتاری که شما به عنوان «تقویت» در نظر گرفته‌اید و کودک را از انجام آن منع کرده‌اید، در نظر او اهمیت چندانی نداشته باشد، آنگاه از قدرت تقویت‌کنندگی چندانی برخوردار نخواهد بود.

جریمه

کودکان زمانی که بدانند انجام رفتاری نامطلوب، موجب محرومیت آنان از چیزی لذت‌بخش می‌شود، از انجام آن رفتار نامطلوب اجتناب می‌کنند.

کودکان باید بدانند که وقتی رفتار خاصی انجام می‌دهند، باید (همیشه، نه بعضی وقت‌ها) پیامدهای آن را نیز بپذیرند. اگر گاهی اوقات رفتار بد آنان پیامدی در پی نداشته باشد -حتی اگر بعضی وقت‌ها هم داشته باشد- دیگر شما قادر به کنترل رفتارهای آنان نخواهید بود. این بدان معناست که شما همواره باید به رفتارهای آنان توجه داشته و هیچ گاه نباید از نظارت بر آنان غافل شوید.

آیا شما فرزندتان را به دقت زیر نظر دارید و متوجه تمامی بدرفتاری‌های او می‌شوید؟ قطعا نه، اما نباید ساده و زودباور هم باشید؛ زمانی که متوجه بدرفتاری او می‌شوید، باید از تنبیهی استفاده کنید که واقعا از نظر او ناخوشایند باشد. در ضمن باید در استفاده از این تنبیه، ثابت قدم و جدی باشید. اگر لازم است، بیش‌تر سختگیری کنید تا مطمئن شوید که چیز دیگری را جایگزین تقویتی که از آنان گرفته شده، نمی‌کند؛ به طور نمونه، به جای تلفن، از طریق اینترنت با دوستان‌اش تماس نمی‌گیرد.

گاهی اوقات لازم است چیزهای مورد علاقه‌ی کودکان را یک هفته یا حتی یک ماه از آنان بگیرید. هر چند گاهی حتی دقیقه دور کردن کودک از چیزهای مورد علاقه‌اش نیز به همان اندازه موثر خواهد بود. این به معنای «محروم‌سازی» است و صرف نظر از این که شما چه فکر می‌کنید یا قبلا چه تجربه‌ای داشته‌اید، اگر به جا و درست مورد استفاده قرار گیرد، بسیار موثر است.

محروم‌سازی

والدین باید در مورد انتخاب تقویت، براساس تجارب و نتایج قبلی تصمیم‌گیری کنند. اگر کودک حاضر است برای به دست آوردن چیزی یا انجام کاری، تمام تلاش خود را به کار گیرد، آن چیز یا آن کار بنا به تعریف، یک «تقویت مثبت» است، اما اگر حاضر نیست برای دستیابی به آن چیز یا انجام کار، هیچ تلاشی انجام دهد، آنگاه آن چیز با آن کار، «پاداش» به حساب نمی‌آید و باید به دنبال چیز دیگری باشید.